आषाढीची वारी, आली पंढरीच्या दारी - कविता

आषाढीची वारी, आली पंढरीच्या दारी

आषाढीची वारी, आली पंढरीच्या दारी | 

पाहता माऊली, सुखावले वारकरी ||

दिंडी चालतसे वाटेने, ओढ असे ती पंढरी |

तृप्त झाले मन, पाय लागे चंद्रभागातिरी ||

आषाढीचा सण मोठा, चाले संतांच्या संगती |

वारीचा देखणा सोहळा, शिण देहाचा हरती ||

नाही कमी कुठे पडती, सर्व सोयी वारी मिळती | 

आजाराला नाही थारा, औषधोपचार जागोजागी ||

रिंगणाचा तो सोहळा, नाही कुठे दिसे जगी |

माझ्या विठुरायाच्या चरणी, सर्व सुखे सदा उभी ||

चंद्रभागेच्या त्या तीरी, सर्व विघ्ने विसरती |

रखुमाईच्या मंदिरी, मन शांत चित्त होई ||

वारीच्या ऊर्जेने, फिरता जड पावली |

पुन्हा धाव घेऊ, मनी ठेवू विठू माऊली ||

शासनाच्या सोयी भारी, स्वच्छ निरोगी पंढरी | 

वारकरी उपचार घेती, महा आरोग्य शिबिरी ||

पंढरीचा हा सोहळा, आहे जगात वेगळा |

एकदा तरी अनुभवा, संत भेटीचा हा मेळा ||

*वैभव मोहन पाटील*