नभ रंग दिवाळी अंक

*मरावे परी अवयवरुपी उरावे*

मना मानवा तू, मनाचे सुनावे । मरावे परी, अवयवरुपी उरावे ।।

जगी श्रेष्ठ दान, असे रक्तदान । परि सर्वश्रेष्ठ, अवयव दान ।।

दानाकडून जाऊ, कृतज्ञतेकडे । अवयवदानाने, मन समृद्धीकडे ।।

एक एक अवयव, मिळे गरजवंता । पीडा हरी मिळे, आशीर्वाद दाता ।।

निकामी अवयव, त्यासी पुसावे । महत्व अवयवांचे, जनासी कळावे ।।

मानवी जीव असे, लाख लाख मोला । मिळे अवयवदाने, हर्ष पुनर्जन्माचा ।।

कायदा आला, अवयव प्रत्यारोपणाचा । कायद्याने करा, संकल्प अवयवदानाचा ।।

जिवंत पणी असो की, मृत्यू अखेर । दान सख्ख्या नात्यांत, नको बाहेर ।।

लिव्हर, फुफ्फुस, स्वादुपिंड, मूत्रपिंड । जिवंतपणी होते या, अवयवांचे दान ।।

नेत्र, त्वचा अन, अस्थींचे दान । करा रे तुम्ही, मृत्यूनंतर दान ।।

रक्ताच्या नात्यातच, होते हे दान । आई-वडील, पती-पत्नी, भाऊ, बहीण ।।

व्यवहार नको ह्या, अवयव दानात । कायद्याने व्हाल, शिक्षेस पात्र ।।

असंख्य रुग्ण असती, दानाच्या प्रतीक्षेत । अवयवदानाने निर्मे, नवजीवन त्यांच्यात ।।

राहा मरणोत्तर, जिवंत जगतात । दान अवयवांचे, सदैव ऋणात ।।

चला जागृतीचा, वसा हाती घेऊ । गैरसमज दानाचे, चला दूर करू ।।

अवयवदान हेच खरे, जीवन दान । जीवनी नवपालवीचे, हेच वहान ।।

दात्याचे ऋण, कसे ते फेडावे । मरावे परी, अवयवरुपी उरावे ।।

वैभव मोहन पाटील